Seninle başlayıp seninle devam eden yolculuk,kelimelerin ötesinde bir sevgiydi bu.Her aklıma geldiginde içimi dolduran o mutluluk ve bir okadarda özleminden kavrulan bir atestin.Hayatımda yılmayan savascımdın sen benım bır nevı gunlugumdun,hıc yazmadan senınle paylasırım sırlarımı huzunlerımı sevınclerımı ne cok yuklerım omuzlarına bır bılsen.Senın o melek kalbın benım ıcın bır hazıneydı sana baktıkca o hazınenın ısıltıları butun evrene yayılırdı,canım annem seni çok seviyorum

Bir boncuk hikayesiydi bu renkli boncuklar dizim dizim,bütün renkli boncuklar yanyana dizilmişdi,hepsi farklı renk fakat aynı büyüklük ve aynı bicimdeydi.Cok sadelerdi ama bir okadarda renkli,aynı hayatın takendisiydi onlar yanyana nekadarda yakışmışlardı,aynı renk olsalardı bu kadar çarpıcı olamazlardı,onları farklı yapanda buydu zaten.Aaa oda ne ipi koptu ve saçıldılar bir yana,her renk biryerde yanayana nasılda desteklerdi birbirlerine.Artık bir okadar yanlız ve bir okadarda özgürlerdi,üzülseler mi sevinseler mi bilemediler.Özgürlük güzel şeydi,ama yanlızlıkda bir okadar kötü.Ama olan olmuşdu onları tekrar dizsem aynı yerlerini bilemezdim,hiçbiri eski yerinde olamazdı.Mavileri seçip çengelli igneden gecirdim ve kızıma nazar boncugu yaptım,kırmızıları kızımın bebegının sacına örüp taktım,sarıları mutfak örtümün saçagına iliştirdim,yeşilleride anahtarlıgıma taktım.Evet simdi ayrı yerlerde ayrı objelerle ilintili oldular artık birlikte degillerdi fakat eşyalara farklı anlamlar katmışlardı....