içimdeki ben

Senin resminden esinlendim Nihancım,sonbahar yanlızlıgımı ve karsamamı anlattı bana daha doğrusu yüzlestirdi beni,sonbahar gibiydi ruhum yaprakları bir bir dökülürdü bilinmezliğe,kırmızı,sarı acık yesil,aynı benim benliğimdeki gölgeler gibiydi.Kırmızı gibi coşkuluydu bazen,sarı gibi belirsiz,dökülürdü boş caddelere bazen bir rüzgar esintisiyle savrulur,bazen yanlızlık türküsü söyleyen birinin omuzuna konardı,bilirdi aslında bir gün yeserecekti bunu bilmek bile rahatsız ederdi,aslında severdi bu durumunu cünkü görünen yüzü degildi hayat içindeki özündeki kırmızılık yeterdi kimse bilmesede olurdu....